Z życia Alicji, bo „Dzieciństwo ma znaczenie!”

Dziś zapraszam trzecią historię z cyklu Dzieciństwo ma znaczenie!. Każdy z nas ma historię do opowiedzenia, być może też masz potrzebę podzielić się najcenniejszym co masz? Sobą i swoim doświadczeniem? Napisz do mnie!

W dzisiejszym poście przedstawiam, historię dzieciństwa Alicji, jej odbiór tego co się z nią działo, jak to wpłynęło na jej dorosłe życie. Poniżej cytuję nadesłany do mnie list: Czytaj dalej Z życia Alicji, bo „Dzieciństwo ma znaczenie!”

Źródło konfliktów i rozczarowań w relacjach międzyludzkich?

Czy zauważam, że przyjmuję inną postawę wobec pracodawcy, inną wobec przyjaciela, odmienną wobec kasjera w sklepie? Inaczej rozmawiam z dzieckiem niż z dorosłym, osobą obcą a babcią.

Dlaczego? Czytaj dalej Źródło konfliktów i rozczarowań w relacjach międzyludzkich?

Emocje są jak LEW! O smutku, szczęściu i rezygnacji

Rezygnujesz z umiłowanej czynności, które wykonujesz tylko po to by cieszyć się robieniem tego, przyjmując, że może być twym przywiązaniem? Pojawia się smutek.

Istnieją działania, które wykonujesz bez względu na efekt, zupełnie bez celu. Masz coś co robisz, bo sprawia ci to przyjemność? Coś w czego wykonywaniu się zatracasz, tak pozytywnie.  Czytaj dalej Emocje są jak LEW! O smutku, szczęściu i rezygnacji

Dobra RADA – szukaj w sobie, nie w innych! Belka i drzazga w oku!

Chcę zwrócić twoją uwagę na fakt, że gdy treści książek, tego co czytasz, oglądasz odnosisz do otaczających cię osób, przynosisz sobie tym szkodę. Odwracasz swoją bezcenną uwagę od siebie, od tego co potrzebuje uwagi i przekierowujesz ją na osoby w twoim otoczeniu. Czytaj dalej Dobra RADA – szukaj w sobie, nie w innych! Belka i drzazga w oku!

Co wspiera na początku? Kiedy pytasz, jak zmienić Siebie?

Po pierwsze nie ma potrzeby zmieniać ciebie, bo już teraz jesteś dokładnie taki jaki masz i miałeś być w tym momencie życia. Mam świadomość, że może to być trudne do przyjęcia dla osób wchodzących na swoją ścieżkę do Domu, odkrywanie kim jesteś – ale tak jest. Czytaj dalej Co wspiera na początku? Kiedy pytasz, jak zmienić Siebie?

Rozczarowanie, bo wyobrażasz siebie zbyt wiele

W ostatnim czasie w mojej głowie ruszył pociąg inspiracji, jakbym otworzyła drzwi z cudownymi pomysłami, które wydają mi się tak piękne, że ich realizacja nie może czekać ani chwili.

Ten buch złożył się w czasie z moim otwarciem, z podarowaniem sobie prawa do tego by mówić o tym co robię, co czuję, co kocham, co myślę. Jakbym odkryła skarb w sobie, który był tam od zawsze. Wystarczyło otworzyć go odważnym działaniem, które nie mieściło się ani, ani troszkę w moich starych ramach. Czytaj dalej Rozczarowanie, bo wyobrażasz siebie zbyt wiele

Im więcej pytań, tym więcej twórczej niewiedzy!

Siedzę i myślę jak to jest z blogiem z moim pisaniem. Co się zmieniło? Jak się mają moje jeszcze niedawne pewności co do cierpienia spowodowanego przez dzieciństwo, przez minione doświadczenia?

Im więcej zadaję sobie pytań, tym większą przestrzeń tworzę na odpowiedzi, które nie mieszą się w ramach moich starych przekonań.

Jestem teraz w poczuciu, że większość przekonań posiadanych dotychczas stała się już nieaktualna, a byłam tego tak pewna. Zaczęłam pracę ze zgłaszającymi się do mnie osobami, wierząc, że to co robię ma wartość. Dziś jestem na etapie ogromnych wątpliwości.

Czytaj dalej Im więcej pytań, tym więcej twórczej niewiedzy!

Życzę Ci byś zauważał piękno w tym co jest, w sobie…

Na nadchodzący czas, jak i na każdy dzień roku, życzę Ci otwartości, szczerości, uważności i odwagi.

Życzę Ci siły do porzucenia porównywania zarówno siebie z innymi, innych z innymi jak i sytuacji przeszłych z aktualnymi, czy wyobrażonych (wymarzonych) z bieżącymi wydarzeniami. Czytaj dalej Życzę Ci byś zauważał piękno w tym co jest, w sobie…

Czas leczy rany? Czy cokolwiek może zrobić się samo!?

Kolejne opowiadanie Iriny, tym razem o czasie i naszych ranach. W głębi jesteśmy dziećmi i bardzo lubimy bajki, opowiadania. Zapadają one wyjątkowo w naszej pamięci, abstrakcyjne postacie, dialogi a jakie to bliskie sercu! Ja czuję całą sobą, że jest to PRAWDA.

Za pewne wiele razy słyszałeś „Czas leczy rany” ” Z czasem ci przejdzie” „Z czasem minie”. Czy to prawda? Czy nasze emocjonalne rany goją się dzięki cudownemu działaniu czasu i błogiej bezczynności?

Prawda, że lubimy wierzyć w takie słyszane od zawsze zdania. Zdejmują one z nas odpowiedzialność, za nasz stan, pozwalają zrzucać winę na innych, na doświadczenia, tkwić w bezczynności i postawie bezradności, ofiary. A czy to jest sposób na cokolwiek? Czy może „dobrowolne” tkwienie w bólu? Czytaj dalej Czas leczy rany? Czy cokolwiek może zrobić się samo!?